ZIELONA GÓRA:

Ulica Krawiecka z Ateną i sową [Nieznana Zielona Góra]

Dzisiejsza ul. Krawiecka pierwszy raz wymieniona została w 1723 r. i łączyła wówczas rynek z niewielkim placem przy Bramie Głodowej. Pierwotnie przy ulicy znajdowały się niskie zabudowania. Spłonęły podczas pożaru w 1834 r. Pożar nie oszczędził tej części miasta. W 1850 r. zmieniono nazwę ulicy z Buttergasse na Neutorstrasse. To właśnie przy tej ulicy znajduje się dom, którego ciekawa historia zasługuję na większą uwagę. Eklektyczna kamienica przy ul. Krawieckiej 5 (dawniej Neutorstrasse 3/4).

W 1854 r. właścicielem domu przy Neutorstrasse 3 był sprzedawca porcelany i zegarów Grossman.

W 1890 r. wdowa po nim Ernestinne Grossman zleciła remont domu mistrzowi murarskiemu Jaeckelowi. Nie wiadomo dlaczego wdowa sprzedaje kamienicę, ale następnym właścicielem kamienicy został Robert Renz – cukiernik, który postanowił w 1895 roku rozbudować zakupiony dom. Zlecił on remont elewacji. Zmienił się także widok parteru, który został przerobiony na cukiernię.

Sąsiadem Renza wtenczas był iglarz o nazwisku Pesschel, który mieszkał w swoim domu przy Neutorstrasse 4. W 1866 r. budynek zamieszkiwał już Moritz Schulz, mistrz koszykarski, który przeprowadził prace budowlane na parterze domu.

W 1906 r. Renz wykupił dom przy Neutorstrasse 4 na własność i od razu złożył wniosek o pozwolenie na budowę na dwóch parcelach – 3 i 4 – nowego domu z dużą hurtownią na parterze. Na zapleczu zaplanowano wybudowanie oczyszczalni cukru. Pozwolenie uzyskał w dn. 15.03.1907 r. i natychmiast rozpoczął prace budowlane zlecając je Carlowi Mühlowi, który sporządził dwa plany budynków.

Postanowiono wykonać nową ławę fundamentową i osadzić na niej trzykondygnacyjny budynek z monumentalną fasadą.

Projekt fasady zasługuję na szczególną uwagę, gdyż został zaprojektowany w taki sposób, aby oddzielona została część usługowa od pozostałych kondygnacji. W związku z tym parter został wyłożony płytkami ceramicznymi (istniejącymi do dzisiaj) oraz ogromnymi przeszkleniami.

Samo wejście zostało cofnięte w głąb budynku, a wejście do sklepu znajdowało się przy oknach wystawowych. W ten sposób nie można było pomylić wejścia sklepowego z tym do kamienicy. Zastosowano także dekoracje architektoniczne wyrobione w tynku!

Bogata forma elewacyjna została zakończona półkolistym gzymsem, a jej główne akcenty widać na samej górze. Nad najwyższym oknem widać dwa filarki podtrzymywane przez sowę z rozpostartymi do lotu skrzydłami. oraz wyobrażenie kobiecej głowy. Twarz na elewacji jest wyobrażeniem Ateny, która jest symbolem mądrości. Sowa zaś postrzegana jest jako symbol wiedzy.

Renz w kamienicy prowadził swoją cukiernię, a od lat 30. XX wieku zajmował się także sprzedażą kawy “Kaffe HAG” z Bremy. Firma postanowiła to wykorzystać i wystosowała do policji budowlanej w Grünbergu pisma z prośbą, aby na elewacji budynku zamieścić swoje reklamy oraz przesłała zdjęcie szyldu, który miał znaleźć się na budynku.

Kamienica pomimo ciekawych rozwiązań architektonicznych i pięknej elewacji do rejestru zabytków została wpisana dopiero w 1996 roku, a dziś budynek spełnia role mieszkalno-usługowe.

Na parterze jak niegdyś prowadzona jest klubokawiarnia (aktualnie Czar PRL-u), a na wyższych piętrach znajdują się mieszkania.

 

Tekst i materiał ikonograficzny:
dr Grzegorz Biszczanik – historyk, filokartysta, znawca dziejów Zielonej Góry. 

 

Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz go i wciśnij Ctrl+Enter.

Tagi
Zobacz więcej

Powiązane artykuły

Back to top button
Close
X

Spelling error report

The following text will be sent to our editors:

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informcji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close