ZIELONA GÓRA:

Grünberskie sanatorium winne [Nieznana Zielona Góra]

W XIX wieku Grünberg w Niemczech zaistniał jako kurort stosujący kurację winogronową – ampeloterapię. Ze względu na fakt, że winogrona oczyszczają organizm z toksyn i obniżają cholesterol, kuracja miała pomagać przy “zapaciach, chorobach wątroby i hemoroidach […] puchlinie, robaczycy i schorzeniach nerwowych”…

Pomysłodawcą takiej kuracji był grünberczyk, królewski fizyk, dr Ewald Wolff. W 1852 roku wydał książkę pt. “Kuracja winogronowa”, w której pisywał zalety stosowania swojej terapii. Należało w niej zastosować specjalnie opracowaną na jej potrzeby dietę oraz dużo wypoczywać wśród winnic. Kurs mógł rozpocząć się jednak dopiero po osiągnięciu przez winogrona pełnej dojrzałości. Było to przeważnie w połowie lub pod koniec października, a kurs w zależności od stanu “chorego” musiał trwać od 3 do 6 tygodni.

Wytyczne kuracji zakładały, że przez cały dzień należało zjeść ok. 5-6 kg winogron i niewielkie ilości bułki. Oczywiście do popicia był… sok winogronowy. O piciu wina nie było mowy. Niestety winogronowa dieta nie była popularna i nie podbiła serc kuracjuszy.

Grünberskie sanatorium miało swoją siedzibę przy Ochelhermsdorfstrasse (aktualnie ul. Botaniczna 38). Dziś pozostał tylko budynek, który wielokrotnie przebudowany odbiega formą architektoniczną od tego swojego pierwotnego wyglądu. O dawnym przeznaczeniu budynku przypominają tylko elementy winne nad wejściem do budynku….

 

Tekst:
dr Grzegorz Biszczanik – historyk, filokartysta, znawca dziejów Zielonej Góry.

Sanatorium w latach 20. XX wieku.
Zbiory Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze

Budynek sanatorium w dn. 19.01.2018 r.

Położenie sanatorium na dawnej mapie z lat 20. XX wieku.
Zbiory Archiwum Państwowe w Zielonej Górze

 

Wejście do danego sanatorium.
Stan na dzień 19.01.2018 r.

 

Elementy zdobnicze nad wejściem.

 

 

 

 

Zobacz więcej
Back to top button
X