ZIELONA GÓRA:

Słynna ulica Jedności [Nieznana Zielona Góra]

Dawna Berlinerstrasse (dzisiejsza ul. Jedności) przed wojną była jedną z najbardziej ruchliwych i rozpoznawalnych ulic w mieście. To właśnie tu znajdowała się wytwórnia koniaków Buchholza i wytwórnia Otto Mülscha oraz ciekawsze kamienice miasta, przepełnione detalami architektonicznymi.

Przy ul. Jedności 38 (kiedyś Berlinerstrasse 83) znajduje się jedna z nich – piękna kamienica z początku XX wieku, która przyciąga uwagę, nie tylko ze względu na fakt, iż aktualnie wydobywa się z niej zapach pizzy…

Pod koniec XIX wieku działka, na której znajduje się budynek, należała do Josepha Andorfa, kupca posiadającego własną destylarnię. W 1900 roku zamówił on projekt nowego domu. Został on wykonany 21.05.1900 roku przez znakomitego miejscowego projektanta Carla Lorenza. Już sam projekt fasady robi wrażenie, gdyż jest to jeden z niewielu planów budowlanych wykonanych w kolorze!

Lorenz w mistrzowski sposób wykorzystał secesyjną ornamentykę oraz połączył kolory – czerwonej klinkierowej cegły z białym boniowanym parterem. Najważniejszym elementem ozdobnym, widocznym na planie, jest głowa otoczona kwiatami. Przy dokładniejszym przyjrzeniu można rozpoznać, iż jest to głowa Hermesa, patrona kupców. Według planów z tyłu kamienicy miały zostać wybudowane budynki destylarni z okrągłymi otworami wentylacyjnymi.

Projekt fasady nie został jednak zatwierdzony, a kamienica nieznacznie różni się od tej widocznej na planie. Ostatecznie głowa Hermesa została umieszczona w prostokątnej płycinie, półkoliste zakończenie fasady zostało zamienione na trójkątne oraz zaniechano zakończeń w postaci ozdobnych amfor. Przy każdym oknie znajduje się dekoracyjny element kwiatowy, który widoczny jest także na zdobionych kratach drzwi wejściowych.

Po zakończeniu inwestycji w budynku Andorff prowadził sklep kolonialny oferujący m. in. wina, likiery, alkohole wg własnej receptury np. poncz Rübenzahl, ale także szeroki asortyment cygar, tytoniu oraz papierosów.

Po wojnie w budynku działał jeden z pierwszych sklepów samoobsługowych w Zielonej Górze, w którym sufit wyłożony był lustrami. Działał do 1962 roku. Od 21 listopada 1976 roku obiekt jest wpisany do rejestru zabytków.

Obecnie w budynku znajduje się pizzeria, biuro rachunkowe i prywatne mieszkania, a dawna destylarnia została zamieniona na komórki lokatorskie. Wnętrze kamienicy jest zaniedbane, widać braki w oryginalnej posadzce, a ściany posiadają lamperię pomalowaną zielonkawą farbą olejną…

 

Tekst i materiał ikonograficzny:
dr Grzegorz Biszczanik – historyk, filokartysta, znawca dziejów Zielonej Góry. 

 

Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz go i wciśnij Ctrl+Enter.

Tagi
Zobacz więcej

Powiązane artykuły

Close
Close
X

Spelling error report

The following text will be sent to our editors:

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informcji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close