Home / Kultura / Literatura / Zmarł Tadeusz Konwicki, autor “Małej Apokalipsy” i “Kroniki wypadków miłosnych”
Tadeusz Konwicki (fot. Michał Józefaciuk / Wikimedia Commons)

Zmarł Tadeusz Konwicki, autor “Małej Apokalipsy” i “Kroniki wypadków miłosnych”

Jego twórczość wyrasta z doświadczeń współczesnego mu pokolenia, młodzieży AK-owskiej walczącej na kresach Rzeczypospolitej i poszukującej swego miejsca w powojennej rzeczywistości. W latach 70. pisarz, który do 1966 roku był w PZPR, odszedł od marksizmu i związał się z opozycją. Książki z tego okresu "Kompleks polski" i "Mała Apokalipsa" zdominowała tematyka polityczna. Stały się one ironicznym opisem rzeczywistości Warszawy i Polski z okresu upadającego systemu totalitarnego. 

W późniejszych latach ukazały się między innymi, jego "Rzeka podziemna, podziemne ptaki", "Nowy Świat i okolice", "Pamflet na siebie" oraz "Pamiętam, że było gorąco" – zbiór wywiadów o tematyce filmowej. W 2009 roku została opublikowana antologia "Wiatr i pył", zawierająca mniej znane publikacje Konwickiego. 

Konwicki – filmowiec, stworzył autorskie obrazy, jak: "Ostatni dzień lata", "Zaduszki", "Salto", "Jak daleko stąd, jak blisko". Dokonywał także adaptacji, reżyserując "Dolinę Issy" na podstawie powieści Czesława Miłosza oraz "Lawę" według "Dziadów" Adama Mickiewicza. 

Za twórczość filmową i literacką Konwickiemu przyznano wiele wyróżnień w Polsce i za granicą, między innymi otrzymał Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" i tytuł Wielkiego Ambasadora Polszczyzny. W 2012 roku został wyróżniony tytułem Człowieka Roku Gazety Wyborczej.

Tadeusz Konwicki urodził się 22 czerwca 1926 roku w Nowej Wilejce na Litwie. W 1944 roku zdał konspiracyjną maturę. W latach 1944-1945 był żołnierzem Armii Krajowej, brał udział w akcji "Burza", a później w partyzantce antyradzieckiej. Po wojnie studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, której nie ukończył. 

Debiutem pisarskim Konwickiego była powieść "Rojsty", napisana w 1948 roku, lecz wydana dopiero po ośmiu latach. Formalnie debiutował zbiorem reportaży "Przy budowie".

Od 1957 roku przez wiele lat był kierownikiem literackim zespołu filmowego "Kadr", którym kierował Jerzy Kawalerowicz. W tym okresie za sprawą Konwickiego, a często z jego inspiracji, powstało wiele ważnych filmów zaliczanych do nurtu szkoły polskiej, między innymi obrazy: Andrzeja Munka, Andrzeja Wajdy, Kazimierza Kutza. 

W 1954 roku Konwicki wydał wraz z Kazimierzem Somerskim zbiór scenariuszy filmowych "Za żelazną kurtyną". Następnie sam wyreżyserował kilka filmów na podstawie własnych scenariuszy, między innymi "Ostatni dzień lata", "Zaduszki" i "Salto". "Kronikę wypadków miłosnych" Konwickiego natomiast sfilmował w 1987 roku Andrzej Wajda.

Za twórczość filmową otrzymał liczne wyróżnienia, między innymi w 1958 roku Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Krótkometrażowych w Wenecji za "Ostatni dzień lata". Ponadto zdobył nagrodę specjalną za scenariusz filmu "Jak daleko stąd, jak blisko" na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Autorskich w San Remo oraz w 2002 roku Polską Nagrodę Filmową "Orzeł" w kategorii Osiągnięcia Życia. 

Autor: Paweł Hekman / IAR

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

X

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informcji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close