Home / Informacje / Uczelnia / UZ ma nowego profesora!
fot. mat. prasowy
Prof. Roberto P. Mignani i Bronisław Komorowski (fot. mat. prasowy)

UZ ma nowego profesora!

Roberto P. Mignani urodził się 3 sierpnia 1964 r. w Mediolanie, we Włoszech. W 1983 r. po ukończeniu szkoły średniej zdecydował się studiować fizykę na Uniwersytecie w Mediolanie. Jako specjalizację wybrał astrofizykę. Większość egzaminów na studiach zdawał osiągając doskonałe rezultaty. Już wtedy pracował jako nauczyciel fizyki i matematyki, zarówno w szkole średniej, jak i na uczelni. Pomogło mu to nabrać pewności i doświadczenia w nauczaniu na różnych poziomach.

W 1990 r. obronił pracę dyplomową, która dotyczyła analizy obserwacji pulsara Krab i gwiazdy Wackerling 2134, drugiego składnika 60-sekundowego układu podwójnego pulsara rentgenowskiego 1E 1024.0-5372. Dane do pracy zebrał szybkim fotometrem na 3,5-metrowym teleskopie NTT w Europejskim Obserwatorium Południowym.

W kwietniu 1991 r. przeszedł ścisłą selekcję w trakcie naboru kandydatów na studia doktoranckie z astronomii na Uniwersytecie w Mediolanie. W tamtym czasie na uczelni było dostępnych zaledwie 15 wakatów doktoranckich. Jego promotorem był profesor Giovanni F. Bignami. Na pracę doktorską złożyły się redukcja i analiza danych obserwacyjnych pojedynczych gwiazd neutronowych oraz galaktycznych rentgenowskich układów podwójnych, na podstawie danych zebranych za pomocą kosmicznego teleskopu Hubble'a (HST). Stopień naukowy doktora astronomii otrzymał w styczniu 1995 r.

W październiku 1996 r. Roberto Mignani przeniósł się do grupy ROSAT w Max Planck Institut fur Extraterrestrische Physik (MPE) w Garniching i zajmował się kwestią kalibracji kamery EPIC zainstalowanej na satelicie XMM-Newton. Uczestniczył również w międzynarodowych projektach NASA/ESA mających na celu znalezienie nowych gwiazd przewodnich dla teleskopu Hubble, oraz teleskopów Gemini i XMM-Newton. W maju 2000 r. przeniósł się do ESO (Europejskiego Obserwatorium Południowego, którego główna siedziba znajduje się w Garching niedaleko Monachium). W tym okresie prowadził badania ruchu i galaktycznej orbity kilku podwójnych źródeł promieniowania rentgenowskiego oraz mikro-kwazara XTE J1118 +480. Udało mu się znaleźć pierwszy dowód istnienia szybko poruszającej się czarnej dziury w halo naszej Galaktyki (praca opublikowana w Nature w 2001 r. – 102 cytowania). W styczniu 2006 r. objął stanowisko starszego astronoma w Mullard Space Science Laboratory (University College w Londynie), a w 2013 r. przeszedł do Istituto di Astrofisica Spaziale e Fisica Cosmica w Mediolane.

Z Instytutem Astronomii Uniwersytetu Zielonogórskiego jest związany od 2011 r. W tym okresie opublikował 38 prac w wysoko punktowanych czasopismach. Były one cytowane 445 razy. Łącznie dotychczas prof. Roberto P. Mignani jest autorem 185 prac, które były cytowane 3 875 razy, a jego index Hirscha wynosi 34.

Autor: Paweł Hekman

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

X

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informcji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close