Home / Informacje / Polska i Świat / Jak rozpoznać pracoholika?
fot. www.sxc.hu
(fot. www.sxc.hu)

Jak rozpoznać pracoholika?

Istnieją duże różnice kulturowe dotyczące tego, ile czasu można pracować. Badania pokazują jednak, że w ostatnich latach wiele osób zwiększyło liczbę godzin spędzanych w pracy i nawet co czwarty pracujący zdradza objawy pracoholizmu.

Konsekwencje pracoholizmu


Zbyt długie przebywanie w pracy wpływa negatywnie zarówno na życie zawodowe, jak i osobiste i społeczne.
Pracoholizm prowadzi do zwiększenia liczby popełnianych błędów, a często także do wypalenia zawodowego, depresji i chronicznego zmęczenia. Nierzadko pracoholicy cierpią na choroby wywołane przez stres, podwyższony poziom lęku, uzależnienia od substancji chemicznych i zaburzenia odżywiania się.

Styl życia pracoholika, pełen lęku i stresu, może spowodować rozwój choroby wieńcowej. Pracoholicy mogą czuć się jednak zbyt zajęci, żeby zająć się swoim zdrowiem…

Ludzie nastawieni na "robienie kariery" mają narastające problemy ze zrównoważeniem życia osobistego z zawodowym. Badania dowiodły, że długie pozostawanie w pracy, powoduje trudności w relacjach z ludźmi i rodziną. Małżonkowie pracoholików i ich dzieci czują się często samotni, odizolowani i emocjonalnie oraz fizycznie porzuceni. Nawet, jeśli pracoholik jest przy nich, często jest emocjonalnie niedostępny.

Uzależnienie od pracy trzyma ludzi z daleka od odnalezienia w sobie odpowiedzi na pytanie kim są.

Pracoholizm jako uzależnienie


Pojęcie "pracoholizm" zostało po raz pierwszy użyte w 1971 r. jako pokrewne pojęciu alkoholizmu. "W istocie, gdy praca zajmuje większość czasu i uwagi, pracoholizm – tak jak alkoholizm – może być określany mianem nałogu" (Burwell, 2002).

Pracoholizm jest więc wyniszczającym uzależnieniem, które powoduje rozpad rodziny. Pracoholicy, mają wspólne z alkoholikami symptomy: zniekształcone postrzeganie rzeczywistości, potrzebę kontroli, mechanizmy zaprzeczania, lęk, objawy depresji, zamykanie się w sobie, szybkie irytowanie się i problemy w relacjach z bliskimi.

Jak zachowuje się pracoholik?


Pracoholików określa ich nadmierne, wręcz obsesyjne, zaangażowanie w pracę, połączone z zaniedbywaniem innych sfer życia i własnych potrzeb. Większość pracoholików pracuje nieustannie przez długie godziny, nie wyłączając wieczorów i weekendów. Pracują więcej i dłużej niż inni, niechętnie odrywają się od zajęć, często wybierają pracę zamiast odpoczynku.

Kiedy pracoholik zostanie wreszcie nakłoniony do wzięcia urlopu, z reguły bierze pracę ze sobą. Uzależniony od pracy nie potrafi odpoczywać, ma silne poczucie, że zawsze trzeba coś zrobić.

Pracoholicy lubią także sprawować pełną kontrolę i w związku z tym rzadko i niechętnie przekazują zadania innym osobom lub proszą o pomoc. To zaś sprawia, że pracują jeszcze więcej. Dążą do perfekcjonistycznego wykonania zadania i chcą, by inni ludzie widzieli ich sukces. W pracy szukają potwierdzenia własnej wartości, stąd przymus ciągłego wykazywania się i rywalizacji z innymi pracownikami.

Osoby uzależnione od pracy mają problemy z bliskością – budowaniem bliskich relacji, komunikacją uczuć i często wycofują się z życia rodzinnego.

O czym myśli pracoholik?


Myśli pracoholika krążą wokół pracy, własnych planów i sposobów osiągnięcia celu. Pracoholik jest bardziej skoncentrowany na sobie i obiektach, mniej na ludziach. Ma niską samoocenę – wiele negatywnych myśli na swój temat, swoich kompetencji, nieadekwatnie ocenia swoje możliwości. Cechują go perfekcjonistyczne schematy myślowe, jest nadmiernie skupiony na przewidywaniu porażki, negatywnej ocenie i reakcji innych ludzi.

Co czuje pracoholik?


Pracoholicy przeżywają więcej negatywnych emocji takich jak: poczucie winy, lęk np. przed negatywną oceną, utratą kontroli, porażką; irytacja, złość. Wielu uzależnionych nie odczuwa przyjemności i zadowolenia z pracy.
 
Osoby uzależnione od pracy często skarżą się na zdrowie, a typowym zgłaszanym objawem jest ból w klatce piersiowej.

Typy pracoholików


Tak, jak istnieją różne wzorce picia u osób uzależnionych od alkoholu, tak samo istnieją różne odmiany uzależnienia od pracy. Badacze wymieniają następujące typy pracoholików:

• Niepohamowany pracoholik – to osoba, która jest inicjatorem pracy, pracuje kompulsywnie i wytrwale dzień i noc, bez odpoczynków w trakcie weekendów i bez urlopów.

• Bulimiczny pracoholik – powolny w inicjowaniu pracy, posiada ekstremalne wzorce pracy, które wahają się od całkowitego zaangażowania i poświęcania się pracy a całkowitym rezygnowaniem z niej.

• Pracoholik z deficytami uwagi – poszukujący adrenaliny, który łatwo się nudzi i stale potrzebuje stymulacji. Jest bardzo dobrym inicjatorem pracy, ale dużo gorszy w jej kończeniu. Ma problemy ze skupieniem się na zadaniu, które jakiś czas temu zaczął i skacze do następnego punktu planu, pozostawiając wiele projektów niezakończonych.

• Zasmakowany pracoholik – jest metodyczny, analityczny, skupia się nadmiernie na detalach, ponownie sprawdza to, co do tej pory zrobił. Jest perfekcjonistą, ponieważ obawia się, że zakończone produkty nie będą wystarczająco dobre. Jest powolny w inicjowaniu pracy i powolny w jej oddawaniu.

Autor: Źródło informacji: INTERIA.PL, Małgorzata Zwolak-Kamińska

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

X

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informcji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close